Czy da się połączyć ceglaną nawierzchnię, naturalny basen i rozłożystą zieleń w jedną nieskazitelną całość bez uczucia przytłoczenia? Projekt B.064 od pracowni BLOESEM tuinarchitecten pokazuje, jak za pomocą pojedynczego surowca stworzyć przestrzeń, która całkowicie odmienia postrzeganie nowoczesnego krajobrazu.

Monolityczna baza, która daje oddech zieleni

Współczesne przestrzenie wokół domów jednorodzinnych niesłychanie często padają ofiarą przearanżowania oraz nadmiaru pomysłów skompilowanych na stosunkowo małej powierzchni. Przypadkowe zestawienia odmiennych płyt tarasowych, zróżnicowanych kostek na podjeździe i kamiennych opasek wokół rabat wprowadzają wizualny szum, który odciąga uwagę od tego, co w założeniu najważniejsze, czyli od obcowania z naturą. Architekci z belgijskiej pracowni BLOESEM tuinarchitecten podeszli do tego zagadnienia w sposób bezkompromisowy, eliminując wszelkie zbędne podziały materiałowe i stawiając na rygorystyczny monolit. Cała podstawa użytkowa ogrodu została podporządkowana jednemu surowcowi, którym jest ręcznie formowana cegła duńskiej manufaktury Petersen Tegl.

Wykorzystanie pojedynczej ceramiki na całej rozpiętości działki – od strefy wjazdowej, przez komunikacyjne ścieżki, tarasy wypoczynkowe, aż po wykończenie obrzeży i płynne przejścia stopni wokół niecki basenowej – tworzy niezwykle dyskretną, a zarazem szlachetną ramę. Płytki i cegły ręcznej roboty charakteryzują się specyficzną, lekko nierówną fakturą oraz nieregularnym wybarwieniem. Pomiędzy ciepłymi tonami terakoty, szarości i piaskowego beżu zachodzi stała gra ze światłem słonecznym, co powoduje, że posadzka nie sprawia wrażenia zimnej czy płaskiej. Taka jednolita posadzka wycisza otoczenie i tworzy optyczny spójny fundament, na którym bogata, bujna zieleń może zaistnieć w pełnej krasie bez rywalizowania z nawierzchnią o uwagę domowników.

Tajemnicza woda i zielone kryjówki

Centralny punkt części rekreacyjnej stanowi naturalny basen, który znacząco odbiega od krzykliwych, błękitnych niecek znanych ze sztampowych realizacji ogrodowych. Projektanci postanowili całkowicie wtopić element wodny w istniejący relief terenu, nadając mu wysublimowany, nieco tajemniczy charakter. Różnica poziomów gruntu usytuowana wzdłuż dłuższego boku wody łagodnie opada w stronę niewielkich, sprytnie ukrytych schodków zlokalizowanych na krótszej krawędzi. Taki układ zapobiega pełnemu otwarciu widokowemu na całą taflę z każdego punktu w ogrodzie, kreując intymny nastrój i budując napięcie u spacerowiczów.

Stopnie basenowe zyskały również drugie, bardzo użytkowe życie – służą jako naturalne siedzisko do spędzania czasu na granicy lądu i wody, z którego można swobodnie wskoczyć do orzeźwiającej kąpieli. Wyjątkowy klimat tworzy też wykończenie wnętrza zbiornika, do którego użyto ręcznie wytwarzanych, glazurowanych płytek ceramicznych w czterech dostrojonych do siebie odcieniach. Przewaga ciemnej, głębokiej zieleni złamanej niuansami jasnego błękitu sprawia, że lustro wody bezpośrednio nawiązuje do kolorytu liści, traw oraz nieba, eliminując sztuczny efekt jasnej wody. Tuż obok strefy kąpielowej znajduje się drewniana konstrukcja sauny, w której cała przednia ściana została zaprojektowana jako przesuwne, wielkoformatowe przeszklenie. Otwarcia szklanych drzwi całkowicie zacierają barierę architektoniczną, pozwalając na korzystanie z ciepła przy jednoczesnym odczuciu bezpośredniej obecności w bujnym ogrodzie.

Płynne przejście i naturalne nawarstwienia

Prawdziwa maestria projektu B.064 ujawnia się w sposobie, w jaki kompozycja ogrodowa wchodzi w relację ze swoim dalszym otoczeniem. Zamiast odgradzać przestrzeń prywatną szczelnym, monolitycznym parkanem, architekci zdecydowali się na otwarty dialog z przylegającym parkiem, dzięki czemu zieleń płynnie przelała się z przestrzeni publicznej w prywatną. Aby zapewnić mieszkańcom pełną swobodę bez odcinania widoków na korony drzew, istniejące historyczne żywopłoty zostały starannie uzupełnione oraz przedłużone, co pozwoliło stworzyć naturalne, zielone ściany o zróżnicowanej wysokości.

Warstwa roślinna została przemyślana jako dynamiczna, trójwymiarowa struktura o mocnym akcencie poziomym. Szkielet założenia tworzą drzewa o odmiennych parametrach – od strzelistych, dojrzałych okazów rzucających kojący cień, po mniejsze gatunki akcentowe podkręcające geometrię terenu. Niższe partie zostały wypełnione gęstym, wielowarstwowym dywanem z bylin, traw ozdobnych oraz roślin okrywowych. Taka selekcja botaniczna gwarantuje spektakularne widowisko przez cały rok, kiedy poszczególne gatunki stopniowo zmieniają swoje tekstury, przebarwiają się i kwitną w odmiennych terminach. W efekcie ogród stale ewoluuje, tworząc dojrzały ekosystem, który zachęca do codziennego przebywania na świeżym powietrzu i biernego wypoczynku w otoczeniu żywej architektury.

Metryczka projektu:

Projekt: BLOESEM tuinarchitecten

Realizacja: 2025

Źródło:  BLOESEM tuinarchitecten

Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!