W Poznaniu powstaje ambitny projekt, który łączy rewaloryzację XIX-wiecznych fortyfikacji, trudne warunki geotechniczne dawnego amfiteatru oraz zaawansowane planowanie kolorystyczne i pożytkowe. Poznajcie tarasowy ogród miododajny na Cytadeli.

Zamiast widowni – 10 tarasów i 14 stref kolorystycznych

Przekształcenie zbudowanego w 1968 roku, popadającego w ruinę amfiteatru w przestrzeń dedykowaną owadom zapylającym to wyzwanie przede wszystkim ukształtowaniem terenu. Wykonawca formuje obecnie 10 stopniowanych tarasów na dawnej widowni, z czego dwa zostaną ciągle udostępnione dla ruchu pieszego. Z punktu widzenia kompozycji ogrodowej kluczowy jest podział terenu na 14 sektorów. Architekci zaplanowali tu przemyślany gradient kolorystyczny – płynne przejście od najjaśniejszych, naturalnych barw u podstawy, po nasycone i energiczne odcienie na wyższych poziomach. Wszystko z uwzględnieniem kalendarza kwitnienia i atrakcyjności miododajnej poszczególnych gatunków.

Wyzwanie wykonawcze. Nowa infrastruktura na zabytkowym forcie

Budowa ogrodu tarasowego w terenie o dużym spadku wymagała w pierwszej kolejności kompletnej przebudowy infrastruktury podziemnej – w tym dociągnięcia przyłączy wodociągowych i elektrycznych. Komunikację pionową oparto na nowo montowanych ciągach schodów biegnących symetrycznie po obu stronach dawnej widowni, łączących wszystkie poziomy i odsłoniętą aleję spacerową na szczycie. Co istotne dla projektantów pracujących w tkance zabytkowej: cały teren Fortu Winiary (Rawelin IV) objęty jest ścisłą ochroną konserwatorską. Inwestycja wymusiła równoległe prowadzenie prac renowacyjnych XIX-wiecznego muru (czyszczenie cegieł, uzupełnianie spoin) pod rygorystycznym nadzorem konserwatora zabytków.

Sukcesja roślinna i bilans wodny – pierwsze nasadzenia jeszcze w tym roku

Kluczem do sukcesu tej realizacji będzie stabilizacja formowanych tarasów za pomocą odpowiednio dobranych systemów korzeniowych. Pierwsze drzewa i krzewy pojawią się w Ogrodzie Miododajnym jeszcze przed końcem roku, stanowiąc szkielet dla późniejszych nasadzeń bylinowych. Projekt ukierunkowany jest na zapewnienie ciągłego źródła pożywienia dla pszczół i dzikich zapylaczy od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Czy adaptacja mocno wyprofilowanych, nasłonecznionych skarp amfiteatru okaże się wzorcowym przykładem mikroklimatycznej retencji i bioinżynierii w przestrzeni miejskiej? Branża przygląda się tej realizacji z dużym zaciekawieniem.

Ogród miododajny na Cytadeli w Poznaniu

Projekt: Karolina Dzięgielewska

Realizacja: 2026

Fot: Poznańskie Inwestycje Miejskie

Dodaj nas do preferowanych źródeł w Google. Kliknij w link i potwierdź wybór.

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!