Campus Iuris w Poznaniu

Campus Iuris to koncepcja przekształcenia przestrzeni Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, przygotowana przez Mateusza Kuczyńskiego i Dawida Andrzejczaka, studentów V roku architektury Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Projekt zakłada zmianę terenu pomiędzy Collegium Iuridicum Novum i Collegium Rubrum w otwartą, zieloną przestrzeń łączącą funkcje akademickie, rekreacyjne i miejskie. Ważnym elementem koncepcji jest uporządkowanie komunikacji, wprowadzenie nowych miejsc spotkań oraz rozwój błękitno-zielonej infrastruktury.

O czym jest artykuł?

1. Campus Iuris w Poznaniu – projekt zielonej przestrzeni akademickiej
2. Otwarcie kampusu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na miasto
3. Zieleń i błękitno-zielona infrastruktura w Campus Iuris
4. Pawilon społeczny i nowe miejsca spotkań na terenie kampusu
5. Dziedziniec, komunikacja i etapowa przebudowa Campus Iuris

Campus Iuris jako część przestrzeni miejskiej

Podstawowym założeniem projektu jest otwarcie kampusu na otaczające go miasto. Teren uczelni ma przestać funkcjonować jako wyraźnie wydzielona przestrzeń przeznaczona wyłącznie dla studentów i pracowników. Zamiast tego autorzy proponują stworzenie miejsca dostępnego również dla mieszkańców Poznania, spacerowiczów i innych użytkowników.

Projekt poprzedziły analizy przestrzenne, historyczne i środowiskowe. Jednym z punktów odniesienia był historyczny Ring Stübbena, związany z rozwojem Dzielnicy Cesarskiej. Autorzy przeanalizowali również fragment alei Niepodległości o długości około 1500 metrów, sięgający w kierunku Parku Cytadela.

Analizy miały pomóc w określeniu charakteru przestrzeni oraz jej powiązań z istniejącym układem urbanistycznym. Jednym z wniosków było wykorzystanie zieleni jako elementu łączącego kampus z reprezentacyjnym charakterem alei Niepodległości. Projektowana przestrzeń ma pełnić funkcję zielonego bufora pomiędzy ulicą a zabudową uniwersytecką.

Dziedziniec jako wielofunkcyjna przestrzeń akademicka

Zmiany obejmują również główny dziedziniec kampusu. Projekt przewiduje wymianę nawierzchni i wprowadzenie ciepłego, rdzawoczerwonego koloru, który ma wyraźnie wyodrębnić tę część założenia. Dziedziniec został podzielony na kilka stref odpowiadających różnym sposobom użytkowania. Zaplanowano między innymi amfiteatralne siedziska, centralne miejsce spotkań, strefę cichej nauki oraz przestrzenie kawiarniane. Amfiteatralne siedziska mogą służyć zarówno jako miejsce odpoczynku, jak i przestrzeń do prowadzenia zajęć na zewnątrz. Centralna część dziedzińca została przeznaczona na spotkania, natomiast bardziej kameralne fragmenty pozwalają na indywidualną pracę i naukę. Wprowadzenie zieleni pomiędzy istniejącą zabudowę ma dodatkowo zmienić sposób odbioru dziedzińca. Roślinność tworzy mniejsze wnętrza przestrzenne i pomaga zróżnicować dużą, otwartą powierzchnię.

Zobacz też: Zielona łąka na osiedlu w Krakowie

Projekt kampusu podzielony na cztery etapy

Ze względu na skalę opracowania oraz konieczność zachowania funkcjonowania wydziału projekt został podzielony na cztery niezależne etapy realizacji. Pierwszy etap obejmuje przebudowę głównego dziedzińca. Następne dotyczą reorganizacji stref wejściowych i parkingu, budowy pawilonu rekreacyjnego oraz uporządkowania peryferyjnych terenów zielonych. Podział inwestycji pozwala na stopniowe wprowadzanie zmian bez konieczności całkowitego wyłączenia terenu uczelni z użytkowania. Poszczególne działania mają docelowo stworzyć jeden spójny system przestrzeni publicznych, zieleni, komunikacji i miejsc aktywności. Campus Iuris w Poznaniu pokazuje inne podejście do projektowania terenów akademickich. Kampus nie jest traktowany wyłącznie jako zaplecze dla budynków dydaktycznych, ale jako fragment miasta, który może pełnić funkcję społeczną, rekreacyjną i przyrodniczą. Połączenie zieleni, uporządkowanej komunikacji, miejsc nauki i odpoczynku oraz ogólnodostępnych funkcji ma stworzyć przestrzeń bardziej dostępną dla różnych grup użytkowników.

Tekst: Krzysztof Sołoducha