Ogród na tarasowanej skarpie

Tarasowy układ terenu, miękkie kompozycje roślinne i wyraźny podział funkcji sprawiły, że niewielki ogród przy domu szeregowym zyskał charakter prywatnej strefy wypoczynku. Projekt autorstwa pracowni Letart wykorzystuje naturalne różnice wysokości, tworząc wielopoziomową przestrzeń z miejscem do relaksu, uprawy roślin i codziennego użytkowania. Dominują tu lekkie nasadzenia inspirowane południowym krajobrazem, drewniana architektura ogrodowa oraz rozwiązania budujące poczucie intymności mimo zwartej zabudowy.

O czym jest artykuł?

1. Tarasowy ogród przy domu szeregowym – układ oparty na różnicach poziomów
2. Pergola i strefa relaksu wśród gęstej zieleni
3. Śródziemnomorski charakter ogrodu i naturalistyczne nasadzenia
4. Szerokie schody, kamień i drewno jako elementy kompozycji
5. Ogród użytkowy ze szklarnią i miejscem na uprawę ziół oraz warzyw

Tarasowy układ ogrodu i podział funkcji

Najważniejszym elementem kompozycji stało się ukształtowanie terenu. Ogród zaprojektowano na skarpie, którą przekształcono w układ kilku poziomów połączonych szerokimi schodami. Dzięki temu przestrzeń nie jest odbierana jako jednorodna powierzchnia, lecz jako sekwencja kolejnych stref prowadzących użytkownika przez ogród. Poszczególne tarasy różnią się funkcją i charakterem, a zmiany wysokości dodatkowo wzmacniają wrażenie głębi.

Centralną część założenia zajmuje rozległy taras z drewnianą pergolą. Lekka konstrukcja z jasnego drewna została osłonięta zwiewnymi tkaninami, które filtrują światło i podkreślają wypoczynkowy charakter miejsca. Pod zadaszeniem zaplanowano przestrzeń do spotkań i relaksu, natomiast otaczająca ją roślinność tworzy naturalną osłonę od sąsiednich zabudowań. Między tarasami pojawiają się także kamienne stopnie, niewielkie murki oraz swobodnie rozmieszczone głazy, które wzmacniają naturalistyczny charakter kompozycji.

Śródziemnomorska atmosfera i miękkie kompozycje roślinne

Projekt oparto na lekkiej, swobodnej estetyce inspirowanej ogrodami południowej Europy. Zamiast formalnych rabat zastosowano rozbudowane grupy traw ozdobnych, bylin i krzewów o zróżnicowanych fakturach. Rośliny przenikają się nawzajem, tworząc miękkie linie i naturalne przejścia pomiędzy nawierzchniami a zielenią. Dominują jasne odcienie zieleni, srebrzyste liście oraz subtelne akcenty fioletu i bieli, które pojawiają się wśród kwitnących bylin.

Duże znaczenie ma także sposób prowadzenia zieleni. Nasadzenia zostały zagęszczone szczególnie przy granicach działki, dzięki czemu ogród zyskał bardziej kameralny charakter. Drzewa o lekkich koronach zapewniają częściowe zacienienie, jednocześnie nie przytłaczając niewielkiej przestrzeni. W projekcie wykorzystano również rośliny o delikatnym pokroju, poruszające się pod wpływem wiatru, co nadaje całemu założeniu zmienność i sezonową dynamikę.

Zobacz też: Minimalistyczny ogród pod Lubaniem

Ogród użytkowy ukryty w dolnej części działki

Dolny poziom ogrodu pełni funkcję bardziej praktyczną. W tej części przewidziano miejsce na szklarnię oraz niewielką strefę uprawną przeznaczoną na warzywa i zioła. Takie rozwiązanie pozwoliło oddzielić przestrzeń rekreacyjną od użytkowej, zachowując jednocześnie spójność całego założenia. Dzięki tarasowemu układowi obie części pozostają ze sobą wizualnie powiązane, ale nie konkurują funkcjonalnie.

Istotną rolę odgrywa również dobór materiałów. Jasne nawierzchnie i naturalne drewno rozświetlają ogród oraz wzmacniają wrażenie lekkości. Kamień wykorzystany przy schodach i obrzeżach rabat wprowadza bardziej trwały, architektoniczny akcent, równoważący miękkie formy roślinności. W efekcie powstała przestrzeń, która mimo ograniczonej powierzchni oferuje różnorodne możliwości użytkowania — od spokojnego wypoczynku pod pergolą po codzienną pielęgnację roślin i własnych upraw.

Tekst: Krzysztof Sołoducha