Projekt Studio RE+N przekształca zdegradowaną platformę w otwarty układ dostępny z poziomu ulicy, wyposażony w modułową infrastrukturę i lekkie struktury, które wspierają codzienne aktywności młodych mieszkańców. Interwencja opiera się na precyzyjnych decyzjach projektowych: minimalnej ingerencji w istniejącą substancję, zastosowaniu prefabrykacji oraz stworzeniu przestrzeni zdolnej do ciągłej adaptacji.
O czym jest artykuł?
1. Rewitalizacja platformy na drugim poziomie – nowe otwarcie na przestrzeń publiczną
2. Spiralna wieża i stalowa konstrukcja jako elementy poprawiające dostępność
3. Modułowe rozwiązania i prefabrykacja w projektowaniu przestrzeni wspólnych
4. Mikroklimat i lekkie zadaszenie – warunki do całorocznego użytkowania
5. Elastyczna przestrzeń dla młodych mieszkańców i aktywności społecznych
Nowa struktura dostępu i aktywizacja przestrzeni wyniesionej
Zlokalizowana na poziomie drugiej kondygnacji platforma przez lata pozostawała poza obiegiem codziennego życia, mimo centralnego położenia wśród zabudowy mieszkaniowej. Brak czytelnego programu funkcjonalnego oraz fizycznych powiązań z poziomem ulicy skutecznie ograniczał jej wykorzystanie. Interwencja projektowa rozpoczyna się od rozwiązania tego problemu poprzez wprowadzenie wyraźnego, pionowego połączenia w postaci spiralnej wieży schodowej. Element ten nie tylko zapewnia dostępność, ale staje się również wyrazistym akcentem przestrzennym, sygnalizującym obecność nowej funkcji. Równolegle wzdłuż zachodniej krawędzi platformy powstaje liniowa konstrukcja z lekkiej stali, która redefiniuje granicę między wnętrzem osiedla a przestrzenią publiczną. Transparentna obudowa z siatki metalowej nie zamyka widoku, lecz wprowadza filtr wizualny, budując relację opartą na przenikaniu i wzajemnej widoczności.

System modułowy i infrastruktura dla zmiennych scenariuszy
Kluczowym aspektem projektu jest wprowadzenie mobilnych modułów usługowych, które organizują funkcjonowanie przestrzeni bez jej trwałego podziału. Ich konstrukcja opiera się na ażurowych obudowach wykonanych z pionowo rozmieszczonych prętów stalowych, co pozwala zachować lekkość wizualną oraz dobrą wentylację. Wnętrza modułów wyposażono w składane stoły, siedziska, półki magazynowe oraz systemy ścian perforowanych, umożliwiające łatwe mocowanie elementów wyposażenia. Takie rozwiązanie pozwala użytkownikom na samodzielne przekształcanie przestrzeni w zależności od potrzeb – od codziennych spotkań, przez aktywności sportowe, po wydarzenia o charakterze społecznym. Prefabrykacja wszystkich komponentów znacząco usprawniła proces realizacji, a jednocześnie wprowadziła możliwość ich późniejszej modyfikacji, wymiany lub rozbudowy bez ingerencji w całość układu.
Zobacz też: Zielone laboratorium przyszłości na Kujawach

Mikroklimat, lekka konstrukcja i codzienność użytkowników
Zadaszenie w postaci stalowego stelaża uzupełniono o płócienne panele, które pełnią funkcję regulującą warunki środowiskowe. Odpowiednio rozmieszczone, filtrują światło, ograniczają nagrzewanie oraz zapewniają częściową ochronę przed opadami, nie wprowadzając przy tym ciężkiej, zamkniętej formy. W rezultacie powstaje przestrzeń o charakterze półotwartym, zdolna do funkcjonowania w różnych warunkach pogodowych. Uzupełnieniem są mobilne, stopniowane siedziska, które umożliwiają organizację spontanicznych zgromadzeń, pokazów czy wystąpień. Całość nie narzuca jednego sposobu użytkowania – zamiast tego tworzy ramy dla codziennych praktyk mieszkańców, odpowiadając na potrzeby, które pojawiły się wraz z przekształceniem osiedla w zabudowę przeznaczoną dla młodych użytkowników.
Tekst: Natalia Szymonowska
Centrum sąsiedzkie w Lishui w Chinach – metryczka projektu
Lokalizacja: Lishui / Chiny
Typ: przestrzeń miejska
Projekt: Studio RE + N
Rok: 2025
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Komentarze