Kieszonkowy ogród w Stuttgarcie

Na niewielkiej działce o powierzchni 300 m² przy zabudowie szeregowej studio Kłyk Design zaprojektowało ogród łączący funkcje wypoczynkowe, rekreacyjne i użytkowe. Przemyślany układ stref, wykorzystanie drewna oraz wprowadzenie elementów wodnych i zieleni pozwoliły stworzyć przestrzeń intensywnie użytkowaną, a jednocześnie uporządkowaną.

O czym jest artykuł?

1. Taras drewniany jako główna przestrzeń użytkowa ogrodu
2. Podział funkcjonalny na strefy wypoczynku i rekreacji
3. Element wodny i jego rola w kompozycji ogrodu
4. Dobór roślin i wielowarstwowa struktura zieleni
5. Prywatność i zagospodarowanie niewielkiej działki przy zabudowie szeregowej

Taras jako struktura organizująca przestrzeń

Podstawą kompozycji jest rozległy taras z desek, który pełni rolę głównej platformy użytkowej. Jego jednolita powierzchnia spaja wszystkie funkcje ogrodu i umożliwia ich elastyczne użytkowanie. W tej części przewidziano zarówno strefę wypoczynku z leżakami, jak i miejsce do wspólnych posiłków z dużym stołem. Układ mebli opiera się na lekkich, ażurowych formach, które nie dominują przestrzeni i pozwalają zachować jej wizualną lekkość. Taras płynnie przechodzi w kolejne fragmenty ogrodu, eliminując wyraźne bariery i sprzyjając swobodnemu przemieszczaniu się.

Woda i detale krajobrazowe jako element kompozycyjny

Istotną rolę w projekcie odgrywa niewielki element wodny zintegrowany z nawierzchnią tarasu. Subtelna kaskada wprowadza ruch i dźwięk, a jej liniowy charakter porządkuje układ przestrzenny. Towarzyszące nasadzenia oparto na trawach ozdobnych i bylinach, które wprowadzają miękkość i kontrast wobec geometrycznej struktury tarasu. W kompozycji pojawiają się także detale o charakterze rzeźbiarskim, jak pozostawiony fragment pnia drzewa, który pełni funkcję akcentu przestrzennego oraz elementu integrującego zieleń wyższą z niższymi warstwami roślinności.

Zobacz też: Leśny ogród z basenem infinity i paleniskiem

Strefy prywatności i funkcje uzupełniające

Układ ogrodu został domknięty przez wyraźnie zdefiniowane granice działki, które pełnią jednocześnie funkcję osłonową i kompozycyjną. Wzdłuż ogrodzeń wprowadzono zróżnicowaną roślinność, budując wielowarstwową strukturę zieleni zapewniającą prywatność. W tej części zlokalizowano również dodatkowe funkcje, takie jak sauna z prysznicem oraz niewielka przestrzeń rekreacyjna dla dzieci. Całość uzupełnia balia wpisana w układ tarasu, stanowiąca element strefy relaksu. Dzięki takiemu rozplanowaniu nawet niewielka przestrzeń zyskuje wysoki stopień funkcjonalności i pozwala na równoległe korzystanie z różnych form aktywności.

Tekst: Natalia Szymonowska