Ogród miejski z sauną i strefą ogniskową

Starannie zaplanowany ogród w mieście łączy geometryczny porządek z naturalistyczną kompozycją roślinną. Projekt opiera się na czytelnym podziale na dwie strefy funkcjonalne, prowadzące użytkownika od reprezentacyjnej części przy domu do swobodnej, zielonej enklawy z sauną i miejscem na ognisko. Projekt stworzony przez studio B Element - ogrody został zgłoszony do plebiscytu Polska Architektura XXL 2025.

O czym jest artykuł?

1. Podział ogrodu na dwie strefy funkcjonalne – założenia projektowe i koncepcja przestrzenna
2. Geometryczna część przydomowa – trawnik, linearne rabaty i uporządkowana kompozycja
3. Naturalistyczna strefa zieleni – byliny, krzewy rodzime i zróżnicowana struktura nasadzeń
4. Ścieżka z płyt betonowych, miejsce na ognisko i nowoczesna sauna w ogrodzie miejskim
5. Oświetlenie ogrodowe – oprawy przy ścieżkach i podświetlenie roślin po zmroku

Geometryczna struktura przy domu – czytelny układ i kontrolowana zieleń

Część zlokalizowana najbliżej budynku mieszkalnego została ukształtowana w sposób uporządkowany i przejrzysty kompozycyjnie. Główną rolę odgrywa tu równo utrzymany trawnik, który stanowi tło dla prostoliniowo wytyczonych rabat. Ich przebieg opiera się na klarownych liniach, co wzmacnia wrażenie ładu przestrzennego i podkreśla architektoniczny charakter założenia. Zastosowanie powtarzalnych form oraz ograniczonej palety materiałowej wprowadza spójność wizualną, a jednocześnie pozwala wyeksponować strukturę nasadzeń.

W tej części ogrodu widoczne jest świadome operowanie kontrastem między zwartą płaszczyzną trawnika a bardziej zróżnicowaną fakturą roślin ozdobnych. Starannie dobrane gatunki tworzą kompozycje o zrównoważonych proporcjach, nie dominując nad przestrzenią, lecz ją porządkując. To strefa o charakterze reprezentacyjnym, w której estetyka opiera się na dyscyplinie formy i kontroli wzrostu roślin.

Swobodna część ogrodu – byliny, krzewy i ścieżka prowadząca do sauny

W miarę oddalania się od domu kompozycja stopniowo zmienia swój charakter. Geometryczna precyzja ustępuje miejsca bardziej naturalistycznemu układowi roślin. Ta część została obsadzona bylinami oraz krzewami, w dużej mierze rodzimymi, co sprzyja bioróżnorodności i wzmacnia lokalny kontekst przyrodniczy. Zróżnicowane wysokości nasadzeń, miękkie linie rabat oraz swobodny pokrój roślin budują wrażenie ogrodu rozwijającego się w sposób mniej kontrolowany, bliższy naturalnym zbiorowiskom.

Przez tę strefę poprowadzono ścieżkę z dużych, prostokątnych płyt, osadzonych w żwirowym podłożu. Jej rytmiczny układ porządkuje przestrzeń i prowadzi użytkownika w głąb działki. Trakt komunikacyjny łączy kolejne punkty programu funkcjonalnego: miejsce przeznaczone na ognisko oraz wolnostojącą saunę o prostej, nowoczesnej bryle. Ciemna forma obiektu wyraźnie odcina się od zielonego tła, stanowiąc mocny akcent architektoniczny wśród roślinności. Otoczenie sauny zostało zaprojektowane tak, aby zapewnić prywatność i wrażenie odseparowania od miejskiego otoczenia.

Zobacz też: Klimatyczny ogród z pergolą i tarasem

Oświetlenie i atmosfera po zmroku – dyskretne podkreślenie struktury ogrodu

Istotnym elementem realizacji jest system oświetlenia, który wzmacnia czytelność kompozycji po zapadnięciu zmroku. Wzdłuż ścieżek zastosowano jasne oprawy oświetleniowe, wyznaczające przebieg komunikacji i poprawiające bezpieczeństwo użytkowania ogrodu. Najważniejsze drzewa i wybrane grupy roślin zostały zaakcentowane za pomocą ukrytych reflektorów, co pozwala wydobyć ich sylwetki oraz fakturę liści.

Światło nie pełni tu wyłącznie funkcji użytkowej. Zostało zaprojektowane jako narzędzie modelowania przestrzeni – podkreśla podział na strefę uporządkowaną i bardziej swobodną, a jednocześnie buduje kameralny nastrój w części rekreacyjnej. Mimo miejskiej lokalizacji ogród tworzy wyraźnie wyodrębnione środowisko, w którym dominują zieleń, zmienność sezonowa i wielowarstwowa struktura roślinna. Realizacja pokazuje, że nawet w gęstej zabudowie można zaplanować przestrzeń sprzyjającą wyciszeniu, opartą na świadomym kształtowaniu relacji między architekturą, roślinnością i światłem.

Tekst: Natalia Szymonowska