Rewitalizacja terenu przy MOK w Konstantynowie Łódzkim

Projekt autorstwa Alicji Płonki z Pracowni Architektury Krajobrazu przekształca teren przy MOK w Konstantynowie Łódzkim w ogólnodostępny ogród kultury – miejsce, w którym infrastruktura, sztuka i przyroda współtworzą spójną strukturę użytkową, odpowiadającą na potrzeby lokalnej społeczności. Zakładane jest wprowadzenie bioróżnorodnych nasadzeń, ogrodu sensorycznego, strefy wydarzeń oraz elementów małej architektury sprzyjających codziennemu użytkowaniu terenu.

O czym jest artykuł?

1. Ogród sztuki przy MOK w Konstantynowie Łódzkim – założenia i cele projektu
2. Strefa wydarzeń plenerowych i mini amfiteatr dla mieszkańców
3. Układ komunikacyjny i nawierzchnie przepuszczalne – rozwiązania projektowe
4. Ogród sensoryczny i bioróżnorodność w przestrzeni miejskiej
5. Rzeźba centralna i ściany wystawowe jako elementy tożsamości miejsca

Ogród sztuki jako przedłużenie działalności MOK w Konstantynowie Łódzkim

Przestrzeń przy Miejskim Ośrodku Kultury w Konstantynowie Łódzkim została pomyślana jako otwarte zaplecze programowe instytucji – miejsce, w którym aktywności realizowane dotąd w salach będą mogły wyjść w plener. Układ funkcjonalny podporządkowano idei integracji społecznej oraz edukacji kulturalnej dostępnej dla różnych grup wiekowych. W centralnej części założenia przewidziano lokalizację rzeźby – instalacji artystycznej autorstwa lokalnego twórcy, której realizacja zaplanowana została w kolejnym etapie, na podstawie odrębnego opracowania. Element ten stanie się osią kompozycyjną całego terenu oraz punktem identyfikującym przestrzeń.

Istotną rolę odgrywa także otwarta polana trawiasta, przeznaczona do organizacji warsztatów plastycznych, zajęć rękodzielniczych, wydarzeń teatralnych i kameralnych koncertów. Trawnik pełni funkcję elastycznej sceny plenerowej – może być aranżowany w zależności od potrzeb programowych ośrodka. Uzupełnieniem tej strefy jest zespół ławek tworzących kameralny mini amfiteatr, który umożliwia organizację pokazów i spotkań w półformalnej, dostępnej formule.

Rozwiązania komunikacyjne i mała architektura – funkcjonalność w codziennym użytkowaniu

Projekt porządkuje ruch pieszy poprzez wyodrębnienie ciągu komunikacyjnego z nawierzchni brukowej oraz mineralnej o właściwościach przepuszczalnych. Trakt ten prowadzi zarówno do wejścia do budynku ośrodka, jak i w kierunku sąsiedniej galerii handlowej, integrując teren z otoczeniem miejskim. Zastosowanie nawierzchni wodoprzepuszczalnych ogranicza uszczelnienie gruntu i sprzyja retencji wód opadowych.

Na całym obszarze rozmieszczono siedziska w formie miejskich huśtawek oraz klasycznych ławek, co pozwala na różnorodne sposoby użytkowania przestrzeni – od krótkiego odpoczynku po dłuższe spotkania. W projekcie przewidziano także betonowe ściany oddzielające teren od strefy parkingowej. Ich funkcja nie ogranicza się do ekranowania widoku – powierzchnie te mają służyć jako tło dla czasowych wystaw plenerowych, ekspozycji prac lokalnych artystów oraz działań edukacyjnych realizowanych na zewnątrz.

Zobacz też: Diasfera Łódzka: trzeci mural domyka prestiżowy narożnik centrum miasta

Bioróżnorodność i ogród sensoryczny – przestrzeń doświadczenia i regeneracji

Jednym z kluczowych założeń koncepcji jest wprowadzenie zróżnicowanych nasadzeń krzewów, bylin i traw ozdobnych, które zwiększą bioróżnorodność terenu i nadadzą mu sezonową zmienność. Roślinność została zaplanowana nie tylko jako oprawa wizualna, lecz także jako materiał edukacyjny i inspiracja dla działań artystycznych. Kompozycje roślinne staną się naturalnym tłem dla plenerowych zajęć malarskich oraz obserwacji przyrodniczych.

W wydzielonej części założenia zaprojektowano niewielki ogród sensoryczny, którego struktura opiera się na różnorodności faktur, barw, zapachów i form. Dominują tu byliny oraz trawy ozdobne oddziałujące na zmysł dotyku, słuchu i węchu. Ogród zmysłów pełni funkcję przestrzeni wyciszenia, sprzyjającej regeneracji psychicznej, a jednocześnie stanowi narzędzie edukacyjne – umożliwia prowadzenie zajęć plenerowych opartych na bezpośrednim kontakcie z roślinnością.

Tekst: Natalia Szymonowska