Ogród pod Warszawą inspirowany Karkonoszami

Naturalistyczny ogród w Ostrówku (mazowieckie) o powierzchni 2200 m², zaprojektowany przez Ogrody Magdalena Siemieniecka, czerpie z krajobrazu Karkonoszy i opiera się na istniejącym starodrzewie, kamieniu oraz swobodnie prowadzonych liniach ścieżek. Realizacja z 2025 roku łączy funkcję rekreacyjną z rozbudowaną kompozycją roślinną inspirowaną górskim ekosystemem, została zgłoszona do plebiscytu Polska Architektura XXL 2025.

O czym jest artykuł?

1. Ogród inspirowany Karkonoszami w Ostrówku – założenia projektowe i kontekst lokalizacji
2. Strefa paleniska z altaną – kamień, jarząby i istniejące świerki jako oś kompozycji
3. Taras z pergolą z poliwęglanu – funkcjonalne przedłużenie domu i powiązania widokowe
4. Naturalistyczne nasadzenia – brzozy, kosodrzewina, rozplenica i wisteria w strukturze ogrodu
5. Zagajnik brzozowo-świerkowy i strefy relaksu – organizacja przestrzeni na działce 2200 m²

Kamień, ogień i starodrzew – kompozycyjne centrum ogrodu

W centralnej części założenia znalazła się strefa ogniskowa z altaną, posadowiona na wielkoformatowych płytach kamiennych. Kompozycję dopełniają masywne głazy, wprowadzone pomiędzy nasadzenia w sposób nawiązujący do naturalnych rumowisk skalnych. Otoczenie tworzą jarząby pospolite, których sezonowa zmienność barw podkreśla rytm roku i buduje wyrazisty, leśny charakter przestrzeni. Nad całością dominują zachowane świerki, stanowiące istotny element strukturalny ogrodu – wprowadzają pion, filtrują światło i kreują wrażenie przebywania na górskiej polanie. Strefa paleniska została zaprojektowana jako miejsce integracji, ale również jako punkt kompozycyjny organizujący widoki z innych części działki.

Taras z pergolą jako przedłużenie domu i oś widokowa

Istotną rolę w układzie przestrzennym odgrywa taras przylegający do budynku mieszkalnego. Zaprojektowany jako szeroka platforma z drewnianą pergolą przykrytą poliwęglanem, pełni funkcję codziennej strefy wypoczynku. Transparentne zadaszenie chroni przed opadami, jednocześnie przepuszczając światło, co pozwala utrzymać wizualny kontakt z ogrodem. Taras otwiera się na rozległy trawnik oraz dalsze partie kompozycji, stając się naturalnym przedłużeniem przestrzeni domu i miejscem obserwacji całego założenia. W jego osi widokowej znajduje się palenisko, co wzmacnia powiązania funkcjonalne i wizualne między strefami.

Zobacz też: Ogród wypoczynkowy nad morzem w Lubiatowie

Kręte ścieżki, zagajnik i strefy wyciszenia wśród brzóz i świerków

Układ komunikacyjny oparto na miękko prowadzonych, krętych ścieżkach przecinających bujną roślinność. Trasy spacerowe prowadzą do kameralnych wnętrz ogrodowych, w tym do huśtawki zawieszonej przy okazałej lipie oraz pergoli z wiszącym fotelem i dodatkowymi huśtawkami. Konstrukcja ta została obsadzona wisterią, której sezonowe kwitnienie stanowi mocny akcent kolorystyczny. W sąsiedztwie wprowadzono brzozy i świerki, uzupełnione kosodrzewiną oraz rozplenicą japońską, co wzmacnia odniesienia do górskiego krajobrazu. W centralnej części trawnika zaplanowano zagajnik brzozowo-świerkowy z rozwieszonymi hamakami – strefę półcienia, przeznaczoną do odpoczynku i wyciszenia. Całość kompozycji opiera się na relacji między istniejącym starodrzewem a nowymi nasadzeniami, tworząc wielowarstwową strukturę przestrzenną inspirowaną ekosystemem Karkonoszy.

Tekst: Natalia Szymonowska