Wąska, podłużna parcela opadająca w stronę rzeki Bzury stała się punktem wyjścia do stworzenia wieloetapowego ogrodu, który łączy funkcje wypoczynkowe z rozwiązaniami opartymi na naturalnych procesach krajobrazowych. Projekt konsekwentnie wykorzystuje ukształtowanie terenu, sezonowość roślin i czytelny podział przestrzeni, budując ogród doświadczany z różnych perspektyw przez cały rok.
O czym jest artykuł?
1. Ogród nad Bzurą w Sochaczewie – założenie krajobrazowe na wąskiej działce
2. Ukształtowanie terenu i podział ogrodu na strefy funkcjonalne
3. Strefa wejściowa i ogród frontowy – sezonowość i rozwiązania materiałowe
4. Patio wewnętrzne i Strefa Zen – roślinność i kompozycja przestrzeni
5. Tylna część ogrodu nad rzeką – taras, rabaty preriowe i strefa wypoczynku
Układ terenu i strategia realizacji na działce nadrzecznej
Założenie ogrodowe powstało na bardzo wąskiej, długiej działce o wyraźnym spadku w kierunku rzeki, co od początku determinowało zarówno układ funkcjonalny, jak i sposób realizacji inwestycji. Ze względu na brak możliwości późniejszego dojazdu do tylnej części parceli, prace zaplanowano etapami, rozpoczynając od najdalszego fragmentu ogrodu. Dom został wyniesiony ponad poziom terenu w odpowiedzi na ryzyko okresowych wezbrań rzeki, co umożliwiło uformowanie łagodnych skarp i płynne powiązanie architektury z krajobrazem doliny rzecznej. Modelowanie terenu podporządkowano naturalnym spadkom, rezygnując z gwałtownych różnic wysokości na rzecz miękkich przejść i czytelnych osi widokowych. Całość podzielono na strefy o odmiennym charakterze użytkowym, ale spójnych pod względem materiałowym i roślinnym.

Strefa wejściowa i patio jako przestrzenie zmienne sezonowo
Frontowa część ogrodu zaprojektowana została jako obszar silnie reagujący na zmiany pór roku. Od furtki do wejścia prowadzi nieregularna ścieżka z wielkoformatowych płyt gresowych, wkomponowana w swobodne nasadzenia bylinowe i krzewiaste. Między płytami zastosowano maty rozchodnikowe, co pozwoliło uzyskać efekt pełnego zadarnienia i zmiękczyć geometryczny rysunek nawierzchni. Kompozycje roślinne utrzymano głównie w jasnej tonacji, z przewagą bieli, uzupełnianej wiosną akcentami kwitnących wiśni ‘Kanzan’. Istotnym elementem tej strefy są zielone ściany z grabu pospolitego, pełniące funkcję osłonową i zapewniające prywatność przy jednoczesnym zachowaniu naturalnego charakteru ogrodu.
Wewnętrzne patio, zlokalizowane pomiędzy trzema bryłami domu, pełni rolę kameralnej przestrzeni regeneracyjnej. Zaplanowane jako tzw. Strefa Zen, zmienia się wraz z porami roku: wiosną akcentują ją intensywne barwy tulipanów, wielosiłów i różaneczników, latem dominują trawy o miękkim pokroju, zimozielone runianki oraz rośliny o nasyconej zieleni. Uzupełnieniem są ścieżki z naturalnego łupka i pojedyncze głazy, które porządkują przestrzeń i wzmacniają jej naturalny wyraz.
Zobacz też: Rozległy ogród przy agroturystyce
-LQ_63_N_3K2A9827.jpg)
Tylna część ogrodu – strefa wypoczynku i rabaty preriowe
Najbardziej rozbudowana część założenia znajduje się w tylnej strefie działki, gdzie zaplanowano główną przestrzeń wypoczynkową z tarasem i zewnętrznym basenem. Taras stanowi punkt wyjścia do dalszych sekwencji ogrodu – schody terenowe prowadzą pomiędzy rabatami preriowymi w kierunku obniżenia terenu z paleniskiem. Układ komunikacji w tej części oparto na trawniku poprowadzonym w formie meandru, nawiązującym do naturalnego biegu rzeki. Rabaty preriowe zestawiono z wielogatunkowych bylin i traw ozdobnych, które zapewniają zmienność wizualną od wczesnej wiosny do późnego lata. W kompozycjach pojawiają się m.in. jeżówki, dzielżany, rudbekie, rdesty, krwawniki, werbena patagońska, przegorzany, boltonia oraz perowskia, uzupełnione formami krzewiastymi, w tym wierzbą purpurową. Każde z okien domu otwiera się na inną strukturę roślinną, co sprawia, że ogród postrzegany jest jako zmienna, wieloplanowa całość, reagująca na światło, porę roku i rytm wegetacji.
Tekst: Natalia Szymonowska
Ogród nad Bzurą w Sochaczewie – naturalny krajobraz – metryczka projektu
Lokalizacja: Sochaczew / Polska
Powierzchnia: 4000 m²
Projekt ogrodu: Kinga Madej-Mirecka Architekt Krajobrazu
Wykonawca ogrodu: Wiejskie Ogrody Alicja Mirecka
Rok: 2024
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Komentarze