Wielopoziomowy ogród z centralnie umieszczoną, obniżoną strefą wypoczynkową porządkuje teren wokół nowoczesnego domu jednorodzinnego. Projekt opiera się na czytelnej gradacji poziomów, trwałych materiałach i roślinności pełniącej funkcję użytkową oraz osłonową, tworząc spójną i logiczną strukturę przestrzeni.
O czym jest artykuł?
1. Tarasowy ogród przy domu jednorodzinnym – główne założenia projekt
2. Obniżona strefa wypoczynkowa z paleniskiem jako centrum ogrodu
3. Układ poziomów, schody i komunikacja w ogrodzie wielopoziomowym
4. Architektura domu i taras – relacja bryły z przestrzenią ogrodu
5. Materiały i roślinność w nowoczesnym ogrodzie – funkcja, prywatność, trwałość
Obniżona strefa wypoczynkowa jako element organizujący ogród
Najniższy poziom założenia zaprojektowano jako zagłębioną przestrzeń wypoczynkową o półkolistym rzucie. Jej granice wyznaczają jasne murki oporowe, wzdłuż których poprowadzono wbudowane, betonowe siedziska. Uzupełnienie ich o neutralne, szare poduszki zwiększa funkcjonalność miejsca, bez wprowadzania dodatkowych form. Centralnie usytuowane, kwadratowe palenisko zostało wkomponowane w kamienną posadzkę i pełni rolę punktu skupiającego użytkowników. Rozwiązanie to pozwala na korzystanie ze strefy również poza sezonem letnim. Posadzka z kamienia wyraźnie oddziela część rekreacyjną od otaczającego ją trawnika, który płynnie przechodzi w pozostałą część ogrodu. W sąsiedztwie schodów rozmieszczono duże, białe lampy w formie kul, zapewniające oświetlenie komunikacyjne i orientacyjne po zmroku.

Układ poziomów i czytelna komunikacja terenu
Cały ogród oparto na tarasowym układzie, który umożliwia naturalne dostosowanie się do spadku terenu. Kluczową rolę odgrywają szerokie schody wykonane z betonu architektonicznego lub kamienia, prowadzące od strefy przydomowej w dół do części wypoczynkowej. Ich symetryczny układ oraz wyraźnie zaznaczone stopnie porządkują ruch i prowadzą użytkownika w sposób intuicyjny. Poręcze po obu stronach schodów wzmacniają funkcję użytkową i podkreślają osiowość założenia. Pośrednim poziomem między ogrodem a budynkiem jest taras przy domu, częściowo zadaszony płaską konstrukcją wspartą na słupach. Pełni on funkcję bufora – miejsca codziennego użytkowania, z którego rozciąga się widok na całą kompozycję ogrodu i dalszy krajobraz.
Zobacz też: Fuzei Garden: projekt stylowego ogrodu od Romaniuk Studio
Architektura domu, materiały i rola zieleni
Budynek mieszkalny ma prostą, zwartą bryłę z białymi elewacjami i dwuspadowym dachem pokrytym czerwoną dachówką. Zadaszona część tarasu, kontrastująca z geometrią dachu głównego, porządkuje elewację ogrodową i wzmacnia relację domu z terenem. Duże przeszklenia otwierają widok na ogród i umożliwiają jego stałą obserwację z wnętrza budynku. W projekcie zieleni zastosowano zróżnicowane gatunki roślin, dobrane pod kątem funkcji i skali. Niskie trawy ozdobne i krzewy liściaste porządkują przestrzeń przy schodach i murkach oporowych, natomiast wyższe krzewy oraz drzewa budują tło i zapewniają osłonę wizualną. Gęsty żywopłot domyka ogród od strony otwartego krajobrazu, ograniczając ekspozycję, ale nie blokując dalekich widoków na pola i lasy. Beton, kamień i zieleń tworzą spójny zestaw materiałowy, który podkreśla użytkowy charakter założenia i pozwala na jego długotrwałe, intensywne użytkowanie.
Tarasowy ogród z obniżoną strefą rekreacji – metryczka projektu
Lokalizacja: Polska
Projekt: Studio projektowe Ogrodowe wnętrza
Typ: ogród prywatny
Rok: planowany
|
|
|
|
|
|
|
Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!
Komentarze