Polski ogród z nagrodą DNA Paris Design Awards

Projekt prywatnego ogrodu autorstwa Wiktora Kłyka z pracowni Kłyk Landscaping, nagrodzony w prestiżowym konkursie DNA Paris Design Awards w kategorii Landscape Design / Private Gardens, to przykład współczesnego podejścia do architektury krajobrazu, w którym nowoczesna forma spotyka się z organicznym rytmem przyrody. Realizacja pokazuje, jak poprzez świadome wykorzystanie materiałów, wody i światła można stworzyć przestrzeń o wyjątkowej harmonii, spokoju i głębokim związku z otoczeniem.

Woda jako serce kompozycji

Głównym motywem ogrodu jest woda, wprowadzona w postaci prostokątnych kaskad inspirowanych naturalnymi, leśnymi potokami. Ich regularny rytm i delikatny szum wprowadzają do przestrzeni atmosferę wyciszenia. Woda nie jest tu tylko elementem dekoracyjnym — stanowi rdzeń całego założenia, łącząc poszczególne strefy i tworząc ciągłość kompozycji. Kaskady przechodzą w płytki basen, którego powierzchnia działa jak zwierciadło, odbijając niebo, korony drzew i elementy architektoniczne. Całość funkcjonuje w oparciu o biologiczny system filtracji, dzięki czemu ogród pozostaje w zgodzie z naturą, a woda zachowuje czystość i przejrzystość.

Światło, odbicia i spokój

Ogród zaprojektowano tak, by o różnych porach dnia odkrywał nowe nastroje. Rano tafla wody odbija błękit nieba, w południe staje się srebrzysta, a wieczorem lśni złotem zachodzącego słońca. Światło wydobywa strukturę traw, podkreśla kształty drzew i miękko modeluje przestrzeń. To miejsce, w którym natura, architektura i czas tworzą wspólną narrację — spokojną, ale pełną życia. Projekt Wiktora Kłyka to współczesna interpretacja ogrodu naturalistycznego. Minimalistyczne detale, geometryczna dyscyplina i przemyślana kompozycja spotykają się tu z dzikością i swobodą przyrody. Efektem jest przestrzeń o wyjątkowej równowadze i ciągłości, w której każdy element — od kamienia po źdźbło trawy — pełni określoną rolę w budowaniu nastroju. To ogród, który nie dominuje nad krajobrazem, lecz staje się jego częścią — spokojnym echem natury zamkniętym w nowoczesnej formie.

Geometria i porządek przestrzeni

Spójność kompozycji projektu Wiktora Kłyka budują granitowe płyty, które wyznaczają ścieżki i tarasy. Ich chłodny, szary odcień kontrastuje z miękką zielenią i złocistymi trawami. Prostokątne formy nawierzchni prowadzą wzrok w głąb ogrodu, podkreślając jego rytmiczną strukturę i porządek. Pomiędzy płytami wypełnionymi drobnym grysem rozwijają się delikatne rośliny okrywowe, które łagodzą surowość kamienia. Taki zabieg sprawia, że projekt — mimo swojej minimalistycznej formy — pozostaje naturalny i przyjazny w odbiorze.

Roślinność w duchu lokalności

Nasadzenia zostały oparte na gatunkach charakterystycznych dla polskiego krajobrazu. Wśród nich dominują sosny pospolite, których nieregularne sylwetki wprowadzają naturalny rytm i pionowy akcent, a także trawy ozdobne tworzące miękkie, falujące masy. W świetle popołudniowego słońca źdźbła traw przybierają złociste odcienie, dzięki czemu ogród zmienia się wraz z porą dnia i roku. W kompozycji pojawiają się także niskie krzewy i byliny, które wypełniają przestrzeń u podstaw drzew, tworząc naturalne przejścia między kamieniem a zielenią.