Na przykładzie tego projektu widać, iż rewitalizacja terenów historycznych nie musi koniecznie prowadzić do rekonstrukcji fizycznego ciała architektury. Często o wiele wlaściwszą drogą wydaje sie próba rehabilitacji powiązanych z tym terenem wartości intelektualnych – czyli poszukiwania zanikajacego “genius locci“. Takie podejście pozwala na pobudzenie projektanta oraz użytkownika przestrzeni do kreatywnych interpretacji otaczajacego go kontekstu, przez co stają sie on o wiele bardziej atreakcyjne dla żyjącego DZIŚ użytkownika.