Wieczorem, gdy całą okolicę ogarnia zmrok, a fasady klasztorne w Averbode rozświecają lekko przyćmione swiatła, jedynym sposobem odnalezienia “bezpiecznej” drogi w ciemności jest podążanie za wyrytą w kamiennych krawężnikach, podswietloną regułą klasztorną: “Jednym sercem, jedną duszą zmierzam ku Bogu” (w oryginale: “één van hart één van zeil op weg naar god”)

Tekst: Karol Grygolec