W obecnych czasach z łatwością zaobserwować można zindywidualizowany rozwój osobisty, usilne dążenie do pozyskiwania coraz to nowszych dóbr oraz idące za tym wykluczenie społeczne i ubóstwo. Wysoki stopień bezrobocia i zbyt niskie dochody prowadzą do braku dbałości o przestrzenie w miastach wpływając na rosnącą liczbę nieużytków bądź zdewastowanych powierzchni. Niska jakość infrastruktury i mieszkalnictwa, wykluczenia społeczne, degradacja przestrzeni oraz rosnący niepokój społeczny to jedynie kontynuacja spirali katastrofalnej w skutkach. 

Aby temu zapobiec należy zacząć od początku. Wykorzystanie zasobów jakie daje nam przestrzeń to kluczowe zadanie planistów i architektów. Właściwe zarządzenie daną powierzchnią czyli realizacja zaplanowanych przedsięwzięć dla dobra ogółu ma dla społeczeństwa duże znaczenie, ponieważ w gospodarowaniu biorą udział wszyscy użytkownicy. Rozwój przestrzeni to proces zmian, którego celem jest wzrost wartości gospodarczej i cywilizacyjnej. Narzędziem potrzebnym do realizacji jest aspekt ochrony środowiska, polityka społeczna, wiedza na temat gospodarowania i zarządzania gruntem. Przestrzeń powinna być postrzegana jako dobro dające realne warunki egzystencji różnych grup społecznych. 

Rozwój miast przejawiający się w planowaniu przestrzennym i rewitalizacji obejmuje m.in. takie zagadnienia jak marginalizacja społeczności, jakość życia w mieście, kryzys ośrodków miejskich, rozwój rynku pracy, inwestycje bazujące na zasobach lokalnych, poziom edukacji i kultury, dostęp do nowoczesnej technologii, połączenia komunikacyjne, zachowanie tradycji miejsca, tożsamości lokalnej i specyfiki obszaru oraz dbałość o rozwój kultury narodowej. 

Program rewitalizacji jest to opracowanie stworzone przez interdyscyplinarny zespół fachowców w danej dziedzinie nauki i sztuki. Jego realizacja wymaga zaplanowanej koordynacji w czasie i przestrzeni wielu zróżnicowanych zadań. Aby program był zrozumiały dla wszystkich grup społecznych konieczny jest udział mieszkańców i użytkowników we wszystkich etapach tworzenia. Społeczeństwo stanowi istotne źródło informacji o problemach i oczekiwaniach wobec danej przestrzeni. Podczas planowania konkretnych działań projektanci muszą pamiętać o doborze odpowiednich wskaźników rozwoju, których partycypacja społeczna nie powinna zastępować. Właściwe normy zarządzania przestrzenią publiczną powinny być zachowane.

 Autor: mgr inż. arch. kraj. Joanna Magdalena Pracka

Literatura: Wańkowicz W. 2011. Rewitalizacja i planowanie przestrzenne stref społecznie wykluczonych, Poradnik. Instytut Rozwoju Miast, Kraków.

Podoba Ci się nasza działalność ? Postaw kawę dla Grupy Sztuka Architektury!